***

از در در‌آمدي و من از خود به در شدم

                                گويي كز اين جهان به جهان دگر شدم

گوشم به راه تا كه خبر مي‌دهد ز‌دوست

                         صاحب خبر بيامد و من بي‌خبر شدم           

گفتم ببينمش مگرم درد اشتياق

                                ساكن شود بديدم و مشتاق‌تر شدم

چون شبنم اوفتاده بُدم پيش آفتاب

                                مهرم به جان رسيد و به عيوق بر شدم

دستم نداد قوت رفتن به پيش يار

                                چندي به پاي رفتم و چندي به سر شدم

تا رفتنش ببينم و گفتنش بشوم

                                از پاي تا به سر همه سمع و بصر شدم

من چشم از او چگونه توانم نگاه داشت

                                كاوّل نظر به ديدن او ديده ور شدم

او را خود التفات نبودش به صيد من

                                من خويشتن اسير كمند نظر شدم

گويند روي سرخ تو سعدي چه زرد كرد؟

                                اكسير عشق در مسم آميخت زر شدم.

 

                                             

/ 6 نظر / 5 بازدید
NaviD

salam age momkene be webloge ma ham sar bezan ye kare tablighatiye bara ye jashne kheiriyeh ke 17 mordad bar pa mishe . mer30

mehran

سلام دريا جان٬دوست نازنين٬شعر قشنگی رو انتخاب کردی٬احساست هميشه بهاری ٬دريايی......

کاوه

سلام درياجان.اميدوارم خوب وخوش باشی.خيلی عاليه شعری روکه ازسعدی انتخاب کردی.اين شعرروکه نوشتی باآوازاستادمحمدرضاشجريان تودستگاه چهارگاه رولطفا گوش کن.قربانت:کاوه

mehran

سلام دريای عزيز٬خوبی مهربون٬منتظرم ...هم برای مطلب جديد....هم برای حضور پر محبتت..

mehran

سلام مهربان٬ببار ای ابر بر سينه چاک چاک کوير..تا بهاری آورد با قطره ای از اشک تو.....

نيماي دورازديار

ای پیک پی خجسته که داری نشان دوست * با ما نگو بجز سخن دلنشان دوست /سلام دريای مهربون، ببخش که دير اومدم. انتخاب بسيار بسيار زيبايی داشتی راستش غزلهای سعدی همه قشنگ هستند ولی اين يکی معرکه بود. دستت دردنکنه.